подписчиков

подписок

136

просмотров

Май 2026

Мен Қаратау қаласына жаңадан көшіп келген тұрғынымын. Айта кетейін дегенім, ата-бабама құран бағыштап шығайын деген ниетпен Қаратау қаласындағы 3-ші шағын ауданда орналсқан мешітке бардым. Қай жағынан кіретінін білмей шыр-көбелек айналдым. Мешіттің сыртқы ауласын биік-биік темір қоршаумен мықтап қоршап тастаған. Ия, түсінемін мал өсімдік ағаштарын кеміріп тастамасын деген болар. Бірақ тек өсімдік, гүл бағын ғана қоршауғада болады емеспе немесе мешіттің жалпы аумағын темір емес басқада әдемі қоршаулармен әсемдеп қоюға болады ғой. Мешіт ол-Алланың үйі. Алланың жаратқанының бәрі мейлі жәндік, мейлі құс бәріне ортақ. Жарайды делік, ең болмаса оңтүстік, солтүстік, батыс, шығыс жағынан қай бұрыштан келсеңде кіре алатындай етіп есік салып қойуға болмаспа. Қаланың мешіті мейлінше айқара'ашық болу керек. Адам мешітке кіруге жасқанбайтындай айқара'ашық болу керек. Біз пенде болғандықтан адамдарды "жақсы"--"жаман" деп бөлеміз. Сондықтан сіздің "жаман адам" деп ойлаған адамыңызда жақсы болғысы келетін шығар, Алланың үйіне кіріп басын игісі келетін шығар. Бірақ кірейін десе қорқақтайды, жасқанады. Неге десеңіз мешіттің ауласынан кіретін шағын ғана кішкентай темір есік қана ашық тұрады. Сол кішкентай есіктен кіруге қорқады.